توسعه مبتنی بر حمل و نقل همگانی و تاب آوری شهری

رشد و تاب آوری شهری

رشد روز افزون جمعیت شهرها از گذشته تاکنون پیامدهای بسیار مخربی برای شهرها برجای گذاشته است، در کنار چرخه‌ی معیوب جریان رشد و توسعه یافتگی روستاها همچنین با یک به هم ریختگی اسف‌بار از حیث رشد جمعیت در شهرها و کلان‌شهرها رو به رو هستیم، به تازگی شاهد تقلید شهرهای کوچک از شهرهای بزرگ و شهرهای بزرگ از کلان‌شهرها هستیم که خود، اکنون به شهرهای بیماری بدل شده‌اند، این تقلید بی اساس منجر به از بین رفتن روح، حیات، هویت و زیست پذیری شهرهای امروزی شده است؛ به گونه ای که یک بنا در دل یک شهر شمالی شبیه به یک بنا در دل یک شهر کویری است. این ناهمگونی ها در هر امری از برنامه ریزی شهری و منطقه ای قابل مشاهده است، یکی از این ناهمگونی های گسترده در شکل‌گیری و توسعه شهرها، عدم ارتباط همگون بین برنامه ریزی شهری، حمل و نقل و شکل گیری سکونت گاه‌ها می‌باشد، این امر به سبب نگاه خودرومحورانه صرف، به توسعه شهری و حومه ای مجال زیست پذیری و تاب آوری را از شهرها سلب نموده به گونه ای که کوچک ترین تغییری (اقلیمی، جوی، طبیعی، محیطی و …) عبور و مرور شهر را مختل کرده و عملاً شهر که به مثابه سیستم بدن انسان است به طور کلی از کار می افتد.  در واقع عدم یکپارچگی بین شهرسازی، حمل و نقل و مسکن در مقیاس شهری و منطقه ای منجر شده است عمده سکونت گاه ها اطراف معابر خودرویی شکل گرفته و همین امر منجر به افزایش خودرومحوری، ترافیک و … گردد. رویکرد توسعه مبتنی بر حمل و نقل همگانی[1] همزمان با پیشرفت‌ چشمگیر در فن‌آوری حمل و نقل از اواخر قرن نوزدهم در اروپا مطرح شده و در الگوی رشد و توسعه شهرها تأثیر قابل توجهی داشت. در دهه 1990 میلادی پیتر کالتورپ[2]، با رویکردی نوآورانه، مفهوم «توسعه مبتنی بر حمل و نقل همگانی» را در مطرح کرد که طبق آن، شکل‌گیری کانون‌های سکونت، اشتغال و گذران اوقات فراغت در فاصله دسترسی پیاده به ایستگاه‌های حمل و نقل همگانی و با در نظر گرفتن الگوی کاربری مختلط شامل ترکیب فضاهای تجاری، اداری، مسکونی و فضای باز مبتنی بر چهار اصل کلی توسعه فشرده، اختلاط کاربری‌ها، پیاده ‌مداری و دسترسی به تسهیلات حمل‌و‌نقل همگانی مطرح شد. در کشور ما در همین راستا و به منظور هماهنگی میان توسعه شهری و حمل و نقل همگانی، سند «توسعه مبتنی بر حمل و نقل همگانی» در سال 1396 در شورای عالی شهرسازی و معماری به تصویب رسید و سپس راهنمای اجرایی توسعه مبتنی بر حمل و نقل همگانی در سال 1398 در شورای مذکور به تصویب رسید و لازم الاجرا گشت، اما متأسفانه به سبب نگاه سطحی و عدم درک تمامی جوانب از سوی مدیران شهری به این امر و حتی برخی مشاوران تهیه کننده طرح های بالادستی موضوع توسعه مبتنی بر حمل و نقل همگانی در حد یک شعار باقی مانده است.

[1] Transit Oriented Development

[2] Peter Calthorpe

نویسنده: مرضیه باریکانی

این پست چقدر برایتان مفید بود؟

روی یک ستاره کلیک کنید تا امتیاز دهید!

میانگین امتیازات 0 / 5. تعداد آرا: 0

اولین نفری باشید که به این پست امتیاز می دهید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

عضویت | ورود
شماره موبایل خود را وارد کنید
برگشت
کد تایید را وارد کنید
کد تایید برای شماره موبایل شما ارسال گردید
ارسال مجدد کد تا دیگر
برگشت
رمز عبور را وارد کنید
رمز عبور حساب کاربری خود را وارد کنید
برگشت
رمز عبور را وارد کنید
رمز عبور حساب کاربری خود را وارد کنید
برگشت
درخواست بازیابی رمز عبور
لطفاً پست الکترونیک یا موبایل خود را وارد نمایید
برگشت
کد تایید را وارد کنید
کد تایید برای شماره موبایل شما ارسال گردید
ارسال مجدد کد تا دیگر
ایمیل بازیابی ارسال شد!
لطفاً به صندوق الکترونیکی خود مراجعه کرده و بر روی لینک ارسال شده کلیک نمایید.
تغییر رمز عبور
یک رمز عبور برای اکانت خود تنظیم کنید
تغییر رمز با موفقیت انجام شد